Ocal mnie. Od tej pustki, desperacji, bezsensu. Od tysiąca pytań, które nigdy nie doczekają się odpowiedzi. Od snów, w których jesteś przy mnie. Od marzeń, w których znów jesteś mną zauroczony, znów jesteś mój i do mnie wracasz. Od braku tlenu. Od wspomnień. Od Twojej twarzy, dłoni, ramion, kolan kiedy zamknę oczy. Od Twoich oczu i ust. Od Twojego głosu w mojej głowie. Od każdej wspólnej chwili, od której wciąż nie potrafię się uwolnić. Od myśli o Tobie za każdym razem, kiedy wkładam coś różowego. Od ścisku w gardle i żołądku, kiedy o Tobie myślę. Od żalu. Od tęsknoty. Przyjdź i mnie ocal, bo nikt inny nie da rady. Bądź, choćby ten ostatni raz. Ocal mnie…
skomentuj (1)